Op de weg naar Cape Leeuwin (het meest zuid-westelijke punt van Australie) passeerden we de wijngaarden en beachkes van Margaret River. Daarna verlieten we het zeeniveau en zochten ijlere lucht op in een bos van 'reus'-achtige bomen. De volgende halte aan de zee werd wat ingekort door de zowaar slechtere weersomstandigheden, voor Australische normen dan toch...
Na onze laatste stop in West-Australie aan de Wave Rock (de naam spreekt voor zich) namen we een binnenweg van 250km over onze eerste gravel road. De sporen zijn duidelijk te merken op onze ijzeren 4-bandige kilometervreter, ook wel gekend onder VW Caravelle of Brownie* voor de vrienden.
Onze verdere reis van West naar Oost ging echter gepaard met een paar kleine mechanische ongemakken. Door de ietwat zwaardere voet dan voorheen en het daarmee gepaard gaande hogere verbruik, vielen we geheel onverwacht zonder naft op 20km van het dichtsbijzijnde tankstation. Een vriendelijke Ozzi met jerrycan bracht echter snel soelaas. Helaas bevatte deze naast benzine ook wat vuil waardoor onze motor zo'n 100km verder wat tegenpruttelde. Daarenboven besliste onze ruitenwisser om tijdens een hevige stortbui onze vooruit te verlaten om geheel nutteloos de lucht aan de rechterkant van de onze Van van de regen te vrijwaren... Door de hevigheid van deze regenvlaag ontstond er op de koop toe nog een plonsbadje aan het linkervoeteinde...Toen de regen echter terug zijn normale proporties aannam en een Engelse sleutel zijn werk had gedaan, werden onze voeten weer droog en het zicht door de voorruit weer normaal.
Desalniettemin bereikten we na een lange rechte weg 2 dagen later veilig en wel de overkant; het met zonovergoten Adelaide.

Seeya!
B&B&B*