Na een tripje door de jungle (om 1 van de grootste bloemen ter wereld te gaan zoeken, nl. de rafflesia, voor de kenners?), hadden we het plan opgevat om te gaan relaxen en te surfen op het tropisch eilandje Pulau Nias. Maar de vrees die we vorige week hadden geuit werd spijtig genoeg werkelijkheid. Het lijkt wel of elke lokale mens hier een westerling beschouwt als een wandelde spaarpot. Enfin, na alle ‘hey misters, hey miss, hey brothers en hey sisters’ vakkundig van ons lijf te hebben geslagen, vonden we de gezochte rust in een uiterst aangenaam baaike. We leerden er zowaar enkele lokale mensen kennen die niet enkel vriendelijk waren voor onze geldbeugel!

Daar Pulau Nias wereldbekend is, in het surfmilieu dan toch, voor zijn golven kon Bruno de verleiding niet weerstaan en wierp hij zich vol overgave in de woeste zee. Na fiks wat pogingen (zie filmpje) slaagde hij er toch in om zichzelf te verheffen tot een echte surf dude en enkele zogenaamde groene golven te ‘berijden’ (of hoe heet dat eigenlijk?). De rest van de week verdeden we onze tijd met wat in de hangmat liggen, een boekske lezen, een wandelingske doen en ... Nee, dat was het eigenlijk.

See ya
B&B