Na onze tennisavonturen hebben we nog een weekje rustig uitgebold in Newcastle, een gezellig kuststadje ver weg van de drukte van Sydney. Hier werden we met open armen ontvangen in een kleine, propere en gemoedelijke jeugdherberg, de ideale plek dus om ons laatste weekje door te brengen. Op Justin Henin en de VRT na, ontmoette we hier nog eens Belgen, wat al wel even geleden was (een koppel van de Liiiimbuuurg). Voor de rest vulde de jeugdherberg zich met vele Duitsers (zoals in de rest van OZ), de eeuwig drinkende en luie Engelsen, te alternatieve Fransen en natuurlijk de onvermijdelijke Nederlanders. Moest Vlaanderen ooit bij Nederland terechtkomen, dan kennen we alvast een paar leuke nieuwe landgenoten (maar we lopen een eindje vooruit op de feieten, zeker?...).
Onze tijd vloog hier voorbij met zandkastelen bouwen, surfen en nog een poging kitesurfen.
Ondertussen zijn we alweer onderweg naar een nieuwe bestemming, met een hele andere cultuur: Zuid-Oost Azie, meerbepaald Singapore!

So long mates!

B&B

P.S.: Onze ontmoeting met de VRT is blijkbaar niet ongemerkt voorbij gegaan. Kijk maar eens op volgende link: http://www.sporza.be/cm/sporza.be/tennis/AustralianOpen/AusOpen_2008/1.232081#
of op www.sporza.be en doorklikken op Australian Open en dan het filmpje bij: 'Henin: "Fantastisch om terug te keren."'

Na de onverwacht snelle verkoop van onze Van hadden we ineens nog tijd en geld over voor een extra tripje. We dachten aan een zeiltochtje halverwege de Oostkust van Australie. Helaas gooide een orkaan roet in het eten door daar lelijk huis te houden. Dus niet de ideale plek om onze laatste week Oz door te brengen...
Met onze Van verkochten we ook onze vertrouwde slaapplaats, dus moesten we op zoek naar een alternatief, de jeugdherbergen. (voordeel: dagelijks een douche kunnen nemen!!) Maar aangezien het hier nu zomer is en dus hoogseizoen, bleek dit minder evident dan we dachten.
Na 2 nachten Syndey verbleven we aan het wereldberoemde strand van Bondi. Omdat we toch eerder op zoek waren naar een rustig plekje, veranderde we onze verblijfplaats naar Newcastle, waar we binnenkort onze Australische trip zullen afronden.
Maar het hoogtepunt van de week was wel ons bezoek aan het internationaal tennistornooi in Sydney (als finale voorbereiding voor de Australian Open). Onze nationale trots, Justin Henin, zou daar ook aantreden, dus bestelden we snel onze tickets. Toen we daar in volle verwachting aankwamen, bleek haar tegenspeelster forfait gegeven te hebben. Dus geen Henin te bespeuren die dag, zelfs niet op de trainingsvelden. Dju!!
Dan maar het tennisspel van L. Hewitt en A. Ivanovic gaan bewonderen. Dit was echter niet waar we voor kwamen, dus probeerde we vandaag opnieuw. Ditmaal MET succes!
Wij (samen met de VRT) zagen Justin eerst trainen, en daarna haar spannende match tegen Ivanovic (nr 4 van de wereld) afwerken. Na 2 uur zweten (zowel Henin als wij, het is hier nog altijd zomer, he) werkte ze haar eerste matchbal in koelen bloede af. Ole!
(foto's hiervan volgen nog!)

B&B

Na het gezellige Kerstfeest zijn we doorgereisd naar een buitenwijk van Melbourne: Frankston. Hier logeerden we bij de lagere school vriendin van Brenda: Iriske en haar man Andrew en schattig kindje Jaelan. We hadden een leuke tijd samen met een fish-and-chips-picnic en een heuse BBQ. Als bedanking maakten we Penne Mascarpone en leerde Bruno Iris de trucjes voor een lekkere chocomousse.
Na een iets moeilijkere (filmpjes) LAATSTE tocht met onze Van, bereikten we net optijd Sydney voor oudejaarsavond. Na een kort bezoekje bij 'verre' familieleden, mochten we getuige zijn van het spectaculaire vuurwerk. Nu was het wel te verwachten dat het goed ging zijn, maar zo indrukwekkend... Tjonge, jonge, jonge...
Financieel zetten we 2008 al goed in! Op de 1e dag dat Brownie te koop stond, verkochten we hem al en zelfs voor 850 AUSdollar meer dan dat wij hem kochten. Bij de betaling vergistten de 3 Engelse guys zich en gaven ons nog eens 250 AUSdollar extra! Thanks Dudes!! Dus als we de aankoop en kosten (registratie, inspecties, olie, campingmateriaal, nieuwe band, ...) van het ontvangen bedrag aftrekken, hebben we nog een mooie cent over! De optie kopen en verkopen met enig risico is duidelijk beter uitgedraaid dan de veilige optie van een vervoersmiddel te huren. Dus nog een extra tripje in de laatste 1.5 week in Ozi-land zit er zeker in!

Hopelijk zijn jullie 2008 even goed begonnen?!

B&B

Weet je waar Belgie in het verre Australie wordt mee gelinkt?
Ofwel met chocolade en bier...
Ofwel kennen ze de meest hallucinante figuren van bij ons, zoals Helmut Lotti en Frank Gallan...
Ofwel geven ze toe dat ze het eigenlijk niet echt kennen of niet weten liggen...
Maar we doen goed ons best om meer bekend te worden! Het wereldverspreidde en algemeen gewaardeerde Time Magazine schreef overlaatst een artikel over onze waanzinnige politieke structuur en huidige situatie. M.a.w. de wereld denkt dat het rijk van koning Albert II niet meer lang te bestaan heeft...
En toen was het Kerstmis! Die vierden we op een Belgische manier, namelijk op Kerstavond! In Australie is enkel Kerstdag en 2e Kerstdag (Boxingday) een feest. We werden omgeven door Belgische vrienden, die een lange tijd geleden naar Australie emigreerde. Leuk nog eens Nederlands te praten, met onze mond vol kalkoen.
En we bereden de Great Ocean Road, onder belgische weersomstandigheden. Geen commentaar...
Maar tot zover de belgische sfeer, want ondertussen schijnt de zon hier weer ten volle!

We wensen iedereen een 'Vrolijk Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar!'


B&B

P.s.: Door de drukte van de feestdagen was alles wat later... Er zijn nog foto's en filmpjes onderweg, dus kom gerust nog eens een kijkje nemen!

Op de weg naar Cape Leeuwin (het meest zuid-westelijke punt van Australie) passeerden we de wijngaarden en beachkes van Margaret River. Daarna verlieten we het zeeniveau en zochten ijlere lucht op in een bos van 'reus'-achtige bomen. De volgende halte aan de zee werd wat ingekort door de zowaar slechtere weersomstandigheden, voor Australische normen dan toch...
Na onze laatste stop in West-Australie aan de Wave Rock (de naam spreekt voor zich) namen we een binnenweg van 250km over onze eerste gravel road. De sporen zijn duidelijk te merken op onze ijzeren 4-bandige kilometervreter, ook wel gekend onder VW Caravelle of Brownie* voor de vrienden.
Onze verdere reis van West naar Oost ging echter gepaard met een paar kleine mechanische ongemakken. Door de ietwat zwaardere voet dan voorheen en het daarmee gepaard gaande hogere verbruik, vielen we geheel onverwacht zonder naft op 20km van het dichtsbijzijnde tankstation. Een vriendelijke Ozzi met jerrycan bracht echter snel soelaas. Helaas bevatte deze naast benzine ook wat vuil waardoor onze motor zo'n 100km verder wat tegenpruttelde. Daarenboven besliste onze ruitenwisser om tijdens een hevige stortbui onze vooruit te verlaten om geheel nutteloos de lucht aan de rechterkant van de onze Van van de regen te vrijwaren... Door de hevigheid van deze regenvlaag ontstond er op de koop toe nog een plonsbadje aan het linkervoeteinde...Toen de regen echter terug zijn normale proporties aannam en een Engelse sleutel zijn werk had gedaan, werden onze voeten weer droog en het zicht door de voorruit weer normaal.
Desalniettemin bereikten we na een lange rechte weg 2 dagen later veilig en wel de overkant; het met zonovergoten Adelaide.

Seeya!
B&B&B*

Hoe krijg je het klaargespeeld om binnen het kwartier een boete te incasseren in Perth?
Wel, men neme 2 Belgische toeristen en een Australisch verkeersbord... Hierop schrijft men: P-Ticket 8am-4pm, en helemaal vanboven in een hoekje: C 4pm-6pm. Als modale persoon leid je hieruit af: Prima, gratis parkeren, want het is 4.15pm, en er was plaats genoeg... De parkeerswachter dacht hier echter anders over en schreef 15 minuten later gretig een 100A$ boete uit (Jeroen DB, heb jij hier misschien connecties...). De C in dit bord die wij uit onwetendheid negeerden, betekent blijkbaar, zo lazen we op onze boete, Clearway (hou de weg vrij).
Diep gekwetst lieten we onze verbazing blijken aan de ombudsdienst van de parkeerboetes. Blijkbaar zijn we niet de enigsten, want ze hebben hier een regeling voor reizigers die de Australische afkortingen op de verkeersborden niet vatten...
Voor de rest kunnen we na een weekje Perth geen ander negatief punt verzinnen!
Bruno stortte zich vol overgave in de surfcultuur, onder professionele begeleiding. Deze begint meer en meer zijn vruchten af te werpen (zie filmpje) en wordt vervolgd!
Brenda daarentegen amuseerde zich met de strandbal en nam een initiatieles in kitesurfen.
Met de hete adem (neem dit gerust letterlijk) van Kerstmis in onze nek plannen we binnenkort terug de oversteek richting het Oosten.

So long fellows,
B&B

We huurden een klein zeilbootje voor een uur en trosteerden het water zonder al te veel instructies. Bruno zei dat het zo moest, Brenda zei dat het zo moest en uiteindelijk belandde Bruno in het water (volgens Bruno heeft Brenda hem geduwd...) en moest Brenda een hele reddingsoperatie op touw zetten, helemaal alleen in het zeilbootje. Maar dit ging uitzonderlijk vlot, dus volgden we daarna Brenda's instructies en beleefden alleen nog maar plezier zonder over boord te gaan, OLE!! (dit is inderdaad getypt zonder het toeziend oog van Bruno...)
We zaten deze week ook nog tussen de dieren in de oceaan. Helaas niet letterlijk, maar wel vanuit een aquarium. Zo konden we wel ongestoord en zonder schrik de grote haaien van dichtbij zien! Maar diezelfde avond werden we getrakteerd op een life show met een haai, een plaatselijke visser had plots, buiten zijn eigen verwachting in, een haai (1.5m lang) aan zijn haak hangen. Helaas was ons fototoestel niet in de buurt, dus geen sensatie-foto's.
Blijkbaar is de oversteek van Spanje tot Australie voor de stoomboot van de Sint net iets te ver uit koers, dus die zien we hier niet. (veel kan hij hier ook niet komen doen, want er zijn geen schoorstenen te zien, enkel airconditioning...) Kerstmis daarentegen hangt hier, net zoals in Belgie waarschijnlijk, al volop in de lucht, maar voor ons is dat een redelijk onrealistisch gegeven zo bij een gemiddelde temperatuur van 30 graden en vollenbak zon (niet dat we daarover klagen!).
Tijd dus voor inkopen...

Greetz,
B&B

Hoofddoel bereikt! We hebben het merendeel van onze tijd deze week in zee kunnen doorbrengen! Deze bracht niet alleen afkoeling maar verloste ons ook ineens van de zwerm vliegen rond ons hoofd. En verlossing is hier echt wel het gepaste woord. Als je buiten stapt, kan je welgeteld tot 3, misschien 4, tellen vooraleer je bedolven wordt onder minimum 30-40 vliegen. Daarenboven zijn deze wezens erg hardnekkig. Als je ernaar slaagt, vliegen ze even weg, om dan onmiddellijk met dezelfde snelheid weer terug te komen. En, ze zoeken de vreemdste plekjes op, bv. je oogballen, tong, neusgaten en ze zullen zelfs proberen door te dringen tot in delen van je oor waar een oorstokje slechts van kan dromen...
Het hoeft geen verder betoog dat, om waanzin te voorkomen, we vaak de Indische Oceaan invluchtten. En toevallig was daar juist het Ningaloo Reef, waar we zowat alle personages van 'Finding Nemo' meerdere malen konden spotten. Onze snorkel was dus een goede investering!
Ondertussen bevinden we ons in Shark Bay, waar echter de dolfijnen de hoofdattractie zijn. Sharks hopen we hier ook nog te bewonderen, liefst van niet al te dichtbij tenzij achter glas.
In deze zee vol vis vingen wij helaas enkel zeewier. Onze talenten liggen waarschijnlijk ergens anders, (kite)surfen misschien?

Seeya,
B&B

p.s.: De anatomie van een kangoeroe vertoont, volgens Brenda, wel wat gelijkenis met de mens... (zie foto)

Na the Outback hoopten we snel weer in beschaafdere werelden terecht te komen, maar hierin hadden we ons pijnlijk vergist. Hoe kan het ook anders, OZ bestrijkt immers een kwart meer land dan geheel Europa met slechts 19 miljoen inwoners. En onze autorit deze week ging zichtbaar verder door 1 van de minst bevolkte gebieden van de wereld (zou die ontzettend zwoele en hete lucht er iets mee te maken hebben? Het is hier WET season, maar veel regen hebben we hier nog niet gezien. Wij denken dat die naam afkomstig is van de vochtigheidsgraad van het lichaam...) tot aan de langverwachte westKUST!
Helaas kende ze in 1989 (bouwjaar van onze Van) nog geen airco. Dus, algoed dat we hier af en toe wat afkoeling konden vinden in pooltjes (filmpje) en zwembaden in de weinige dorpjes onderweg, in afwachting van de Indische Oceaan. Deze laatste werd helaas druk bezocht door kwallen (dezelfde als in Darwin, zie week 2) en schelpjes met pootjes. Dan maar genoten van een zonsondergang vanuit onze Van op het strand, ook niet slecht!
Deze week probeerde onze stootbar grotere dieren te raken (wat koeien, emu's, een leguaan), tevergeefs...
Hoofddoel voor volgende week is denk ik wel duidelijk: zwemmen in de oceaan!

Groetjes,
B&B

Deze week reden we langs de enigste geasfalteerde weg die Australie doorkruist, The Stuart Highway, dwars door the Outback. Op deze dikke 2700km van desert zagen we Uluru (Ayers Rock), het nationaal symbool van OZ (de bekende grote rode rots) en ook de minder bekende Kata Tjuta (The Olga's), helaas beide bij erg bewolkte hemel. Andere dagen was het dan weer bloedheet, waardoor wij, samen met onze van, af en toe redelijk verhit geraakten (filmpje). Ondanks alles blijkt onze oude VW toch een goed voorbeeld van Duitse betrouwbaarheid te zijn (wat koelvloeistof en olie doen wonderen).
We waren verwonderd dat we in die vele uren onderweg in dit droge en dorre landschap toch zoveel dieren tegenkwamen. Enorm veel kangoeroes waarvan helaas 99% levenloos langs de kant van de weg lag. En we moeten eerlijk toegeven dat wij onze stootbar ook al hebben moeten gebruiken, voor een miljoen insecten op te vangen en ook wel minstens 1 vogeltje...
De rest van de fauna bestond uit kamelen (of waren het nu dromedarissen), emu's (struisvogel), runderen, diverse vogelsoorten & insecten en, voor de jongens van FedEx, jawel, onze eerste dingo!
Na deze heuse trip kunnen we nu met zekerheid zeggen dat dit een verdomd groot land is. Een kleine anekdote om dit te illustreren (uit de Tegenvoeters van Bill Bryson)...
'Op 28 mei 1993, om 23.03u in de nacht, begonnen overal in de buurt van de Great Victoria Desert van Western Australia de seismografische naalden te trillen. Een paar langeafstandsvrachtautochauffeurs en goudzoekers, zo ongeveer de enige mensen die zich in die eenzaamheid bevonden, meldden dat ze opeens een flits in de hemel hadden gezien en de dreun van een krachtige, maar verre explosie hadden gehoord. Na diverse onderzoeken werd dit verschijnsel als onverklaarbaar geklasseerd. Vier jaar later, na de de aanslagen met zenuwgas in het metrosysteem van Tokio, bleken diezelfde terroristen 2000 vierkante km land te bezitten in Western Australia, heel dicht bij de plaats van die mysterieuze gebeurtenis. Daar troffen de autoriteiten een uitzonderlijk geraffineerd en doelgericht laboratorium aan evenals bewijzen dat er uranium was gewonnen. Dit land is dus zo uitgestrekt en zo leeg dat een troepje enthousiaste amateurs de eerste onofficiele atoombom op het continent tot ontploffing kan brengen, waarna 4 jaar verstrijken voordat het iemand opvalt.'
Als we hier dus niet verdwalen, bevinden we ons weldra aan de westkust.

No worries, mates!
B&B

Na een zoektocht van 4 dagen hebben we een vervoersmiddel op maat op de kop kunnen tikken, namelijk een stijlvolle VW Caravelle van '89, inclusief stootbar voor een eventuele ontmoeting met plots overstekende skippies. Na een volledige check-up van onze van, ruilden we de stad in voor de beach, of wat had je nu gedacht... We trotseerden metershoge golven, parelwitte stranden, verschillende surfshops, prachtige palmbomen en verlaten stranden.
De nationale parken toonden ons een onbekende dierenwereld, van felgekleurd tot goed gecamoufleerd. Bijvoorbeeld de slangen hier... Brenda hoorde 's avonds bij toiletbezoek een vreemd geluid. Ze ging er op af en zag een slang! Ze riep Bruno om onmiddellijk met het fototoestel mee te komen. Brenda moest Bruno even helpen om de slang te vinden en als hij hem zag, zei hij ontnuchterd: 'Da's gewoon een stuk schors...' Tot zover ons spannend verhaal.
Het reisplan hier in dit enorm grootte land ziet er als volgt uit:
Vanuit Sydney zijn we iets naar het zuiden gereden langs de stranden daar. Dan via het parlement van Canberra zitten we nu in Mildura. Vanhieruit gaan we richting Ayers Rock (het midden van Australie), dan verder omhoog om te stoppen in Broome (westkust). Vanaf hier zakken we helemaal naar beneden tot in Perth om dan terug te rijden, via de Great Ocean Road, naar Melbourne (Brenda heeft daar een vriendin wonen). Tegen Nieuwjaar zouden we terug in Sydney zijn om het grote vuurwerk aan de Harbour mee te maken. Daarna zullen we onze van terug verkopen en misschien nog een tripje maken met dat geld... We zien wel...

Greetz,
B&B

We hebben onze trip in Nieuw-Zeeland op een gepaste wijze afgesloten, namelijk met een White Water Rafting. Puur avontuur met, voor de kenners, zelfs stukken tot graad 5 (verduidelijking voor de anderen: graad 5 = wildste, graad 6 bestaat er niet meer). Raar maar waar, we hebben het einde bereikt zonder om te slagen. We zijn echter wel kopje onder gegaan bij het springen van een 10 meter hoge cliff! Het bewijs staat hopelijk op onze waterproof wegwerpcamera...
Na wat rust zijn we al aan onze terugweg begonnen, met eerste stop: Sydney, Australie. Op zoek naar het geschikte vervoersmiddel om OZ te verkennen, passeerden we reeds de Harbour Bridge, het Opera gebouw, de Botanic Gardens, Kings Cross en Bondi en Manly Beach.
1 ding kunnen we al met zekerheid zeggen: onze regenjas en lange broek blijven opgeborgen want het is hier BLOODY HOT. Eindelijk!

B&B

P.S.: Dankzij tip van onze webmaster hebben we de foto's van vorige week in NZ kunnen recupereren. Ga dus gerust nog eens kijken.

Hi folks,

Het is ons gelukt!! We hebben onze eerste kangoeroes, crocs, turtles, aboriginals, papegaaien, arends gespot in Kakadu National Park. Prachtig park, maar 't is duidelijk droog-seizoen en dus bloedheet. Er zijn pooltjes genoeg om je te verfrisseen, maar helaas zijn die reeds overbevolkt door een reptielsoort uit de prehistorie met veel tanden, 4 poten en een lange staart, die heel graag mensenvlees lusten... Naast de hitte is er nog een bijkomende hindernis om echt lange wandelingen te maken, nl. de irritante zwerm vliegen rond je hoofd (en we hadden ons nochtans gewassen). (zie filmpje) Ondanks dit alles, is het park wel een echte aanrader!
Momenteel zitten we terug in Darwin, dichtbij een beachke, maar ook hier geen verfrissing in het water, ditmaal door de aanwezigheid van box jelly fish (KWALLEN) die je dodelijk kunnen steken.
Gisteren hebben we trouwens de eerste Belgen hier ontmoet, Evelien en Koen, die zowat dezelfde reisplannen hadden als ons. Zij hadden er al wel 3 maand op zitten in Australie en gingen nu naar Azie. Hierdoor konden ze ons veel nuttige tips meegeven, waarvoor dank!
Vannacht maken we onze oversteek van Darwin (Australie) naar Auckland (New-Zealand) waar we 1.5 maand zullen verblijven. Hopelijk is het verschil in temperatuur met hier redelijk beperkt. We laten het jullie snel weten!!

Greetz, B&B

wist-je-dat:
- er hier overal openbare wc's zijn en dat er ook nog eens altijd wc-papier is...
- er in elk parkje BBQ-stelletjes te vinden zijn + gratis elentriek...
- de batterij in onze campervan van ons pompbakje plat was, en we dus enkel konden afwassen tijdens het rijden...
- links rijden niet zo'n groot probleem bleek, alleen springt af en toe de ruitenwisser op als we willen pinken...
- een gemarineerde kangoeroe best wel lekker is...

Hello dudes,

We zijn na een lange reis veilig en wel aangekomen aan de andere kant van de wereld.
We zijn aangekomen in Darwin om 5 u 's ochtends en moesten wakker blijven om ineens in het ritme van hier te komen. Helaas hebben we de klok van 20u niet meer gezien. Na dus een erg lange dag kwamen we tot de vaststelling dat een campervan huren even duur was als een overnachting in hostel, dus was de beslissing snel gemaakt. Ondertussen hebben we Darwin al achter ons gelaten voor de wondermooie natuur van Litchfield National Park. Veel rood zand, sprankelende watervallen en 'pooltjes' om je in te verfrissen. Echt super! Maar in het park was natuurlijk geen internet te bespeuren, dus zitten we nu in het dichtsbijzijnde dorpje in de bibliotheek van de universiteit. Onze reis gaat vandaag nog verder naar Kakadu National Park waar we hopelijk de eerste wilde crocs zullen zien (buiten de plastieken sloefen van Brenda gerekend natuurlijk).
Tot zover ons eerste reisverslagje (...)

Greetz from B&B