Toen we op een avond in Bagan voorbij een volleybalveldje (lees: stoffig zandpleintje) fietsten, konden we het niet laten om ons mee in de strijd te werpen. We waren aangenaam verrast dat we niet te maken hadden met 'camping'volleyballers. Ze mogen hun gestalte dan niet mee hebben, het belette hen alvast niet om letterlijk putten in het andere veld te smashen. Geloof ons, we hebben gezweet!
Zoals we eerder vermeldde, zouden we ons reisje in Birma afsluiten aan de beach. Na 1.5 dag transport konden we eindelijk rust vinden in een bungalowke op het strand. Al vlug werden we aangesproken door een Birmese familie van een bungalowke verder. Voor we het goed en wel besefte zaten we bij hen aan tafel en duwde ze diverse zelfgemaakte schotels voor onze neus. Uiteindelijk belandde we, op hun uitnodiging, op een locaal strandfeestje. Na een wisky of 2 (was trouwens het enigste om te drinken) schraapten enkele Birmesen hun keel voor een karaoke. Gelukkig was het met een Birmese ondertiteling, dus bleef iedereen gespaard van ons gekweel. We waanden ons precies terug in de chiro toen heel de bende pictionary, stoelendans en ... begon te spelen bij een kampvuurtje.
Omdat alle goedkope vluchten naar Bangkok leiden, bevinden we ons dus terug hier. Met het Chinees visum hopelijk snel in onze hand, vliegen we vrijdag door naar Chengdu (China) en later naar Lhasa (Tibet).

Tot de volgende!
B&B

P.s.: Foto's en filmpjes van vorige weken zijn inmiddels ook op de site gezet!

Naast de waanzinnige wegen en de dictatuur kan je moeilijk ontkennen dat Birma een prachtig land is. En dan hebben we het niet alleen over de 'toeristische' trekpleisters maar vooral over de gastvrijheid en vrolijkheid van de locale mensen, ondanks al hun problemen. Om enkele voorbeelden te noemen: we deden een bergwandeling onder de spontane hoede van 2 vrolijke monniken die als enigste Engelse woorden: 'happy happy' konden zeggen; 2 birmese universiteitsstudenten die hun 'beste' Engels bovenhaalden om ons mee te nemen naar een traditoneel dorpsfeest; een wanhopige schilder die ons zo dankbaar was dat we iets kochten dat hij ons ineens thuis uitnodigde en voorstelde aan zijn familie; de arme jongeman die ons na een partijtje volleybal per se wou trakteren op een drankje. Het is misschien een cliche, maar zulke gastvrijheid kennen wij spijtig genoeg niet meer in onze Westerse cultuur.
Als we de komende eindeloze busritten overleven zouden we het stof van het binnenland willen wegspoelen aan de naar het schijnt prachtige stranden van dit land.
Bye bye!

p.s.: We zijn er toch in geslaagd om bij week 25 wat sfeerbeelden te kunnen plaatsen (zie foto's). De rest zal pas volgen vanuit Bangkok, wegens de frustrerend trage internetverbinding hier.

Yoe,
We zijn reeds halverwege, wat vliegt de tijd toch. Niet dat het begint te vervelen want Myanmar (Birma) is weer een totale nieuwe ervaring. Het lijkt alsof je, ipv het vliegtuig, je een teletijdsmachine neemt, zo’n 60 jaar terug. Het begint reeds als je aankomt in de hoofdstad Yagoon. De wagens die hier rijden zijn van een totaal ander tijdperk, modellen die we zelfs niet meer herkennen en die bijgevolg in verre staat van ontbinding zijn. De stad heeft maar een paar uur elektriciteit per dag. Er is geen enkele bankautomaat te bespeuren. Van een mobiel netwerk hebben ze hier nog niet gehoord. Internet kan je net vinden, al is het wel serieus gelimiteerd, en internationaal bellen kost je meer dan een fortuin.
Eenmaal buiten de hoofdstad zie je amper nog auto’s. De modale Birmees beweegt zich daar voort met paard (of os) en kar, fiets of in het aller beste geval een versleten brommertje. Het algemene straatbeeld vertoont, buiten de ontelbare putten en bulten, vele loslopende varkens, kippen, runderen, geiten, honden, katten, ... De mensen leven er in bamboehutjes, zonder elektriciteit en/of waterleiding. Ze wassen zich nog in de bruine rivier of aan een regenput.
Het hoeft geen verder betoog dat het rondreizen in dit land tijdrovend is en een waanzinnig avontuur op zich. Een toerist is hier een zeldzaam verschijning daarom dat de mensen je aanstaren, wuiven, vragen stellen, mee op de foto willen, ...
We voelen ons net ontdekkingsreizigers.

B&B
P.s. : De foto’s en filpjes volgen van zodra dat internet weer een aanvaarbare snelheid heeft.