In het laatste weekje Nepal kwamen we van andere Belgen te weten, dat Kathmandu een frituur rijk is! Wij snelden er naartoe, zoals iedere Belg zou doen na vele maanden rijst. De Nepalees achter de friteus deed zijn best, maar, eerlijk gezegd, mocht hij in Belgie werken, hij zou niet veel klanten krijgen.
De culturele uitstap van de week ging naar de Monkey-tempel van Kathmandu. Deze plande we helaas op een zaterdag, de vrije dag van de Nepalees (ze werken van zo tot vrij), waardoor er dus enorm veel volk was. Hierdoor wel de perfecte plaats om ongemerkt een mevrouw met neusbel te fotograferen, hihi.
En toen was het tijd voor de vlucht naar Bangkok. We kozen voor Nepal Airlines, die, volgens Wikipedia, toch al een redelijke geschiedenis van neerstorten heeft. Volgens onze bescheiden mening zit er nog wel eens een crash aan te komen, want bij onze landing wilde het vliegtuig ons net iets te snel neer zetten. Gevolg: we stuiterde Bangkok, gelukkig veilig, binnen. Tot overmaat bleek Bruno’s kleine fotocamera uit onze zak gepikt als we de bagage terug hadden. Op zich niet zo’n ramp want we wilden die toch net terug naar huis sturen, maar 1 ding is zeker: de kans is bijzonder klein dat we ooit nog eens op een vliegtuig van Nepal Airlines plaatsnemen.
Ondertussen is Brenda een jaartje ouder (en wijzer?) geworden. De Thaise verjaardagsmassage (uitgevoerd dus door een Thai, waardoor Bruno hiervan gevrijwaard bleef, wat waarschijnlijk Brenda ook ten goede kwam...) heeft haar enorm goed gedaan! Bedankt trouwens voor alle wensen!
Ondertussen bevinden we ons in een gigantisch grote openluchtsauna, genaamd Thailand.

B&B

Het werd er helaas niet warmer noch gemakkelijker op, maar uiteindelijk dook de Mount Everest in het landschap op. Met een redelijk rotsige top waar constant een wazige wind van sneeuw rondhangt, steekt zijn kop achter de meer besneeuwde toppen uit. Wauw, de hoogste berg van heel de wereld, gewoon daar recht voor ons uit! Daar word je stil van (of misschien had die steile bergbeklimming die we net opgekomen waren er ook wel iets mee te maken...).
De tocht naar Base Camp was geen mopje. We liepen een heel stuk bovenop de grootste gletsjer die we ooit zagen, vergezeld van 100-en zwaarbeladen Yaks (een soort koe) en minstens even veel even zwaarbeladen Nepalese dragers (sherpa’s). Vele van hen hadden enkel teenslippers aan hun voeten. Best fris...
Base Camp zelf werd enkel aangekondigd door een hoop tenten die samengroepten op de gletsjer. De sneeuwvlokjes in de lucht deden ons echter redelijk snel weer terugkeren. Na een benauwde nacht op grote hoogte (Gorak Shep, 5172m) beslisten we om aan de terugtocht te beginnen, die verbazingwekkend snel (bergaf!) ging. Het was een erg zware maar echt supermooie ervaring! En de terugvlucht maakte het spektakel op gepaste wijze af.

Blij dat we ons weer wat dichter bij zeeniveau bevinden...

B&B

P.S.: Voor de duidelijkheid, we hebben zowel foto’s en tekst van week 32 en 33 online gezet, alsook filmpjes van week 31, 32 en 33. Geniet!

We hebben lang uitgekeken naar de trekking naar Mount Everest Base Camp en eindelijk konden we op weg! Het eerste stukje zouden we vliegen, de rest gingen we stappen. Maar in plaats van te vliegen, reden we de eerste keer de opstijgbaan op en daarna terug af omdat de luchthaven in Lukla (bergdorpje) plots gesloten bleek wegens slechte zichtbaarheid. 3 uur later lukte het ons wel om op te stijgen, en ook om te landen! Het was een erg korte landingsbaan middenin te bergen, best spannend!
Het werden zware wandeldagen, waarin we stegen van 2829m (Lukla) naar 4297m (Dinboche). Maar gelukkig werden we omringd door een enorm mooie natuur en welkom geheten door de Nepalesen in de bergdorpjes ‘Namaste!’. We genoten ervan, maar wilden toch ook erg graag zo snel mogelijk Base Camp bereiken. Onze Australische medetrekkers hadden echter net iets meer moeite en werden ziek onderweg. Na een paar, echt heel letterlijke, RUSTdagen ontmoetten we hen weer en begon de tocht naar het eindpunt...

B&B

Na veel te lang stilgezeten te hebben, besloten we om eindelijk eens lekker actief te zijn, want Nepal staat bekend om zijn vele outdoor activiteiten. Na vele mountain shops in en uit te lopen, en de goede namaak van de slechte namaak proberen te onderscheiden, hadden we onze nieuwe outfit klaar. Eerst gingen we 2 dagen raften. Onze metgezellen waren een koppel Australiers en een koppel Hollanders, die we in het wilde Lhasa (Tibet) ontmoet hadden. Ondanks de woeste rivier slaagden we erin om heelhuids en zonder zwemmen het einde te bereiken.
Onze grote trip naar het basecamp van de Mount Everest werd nog even uitgesteld wegens darmproblemen van onze metgezellen (de Australiers).
Dan boekten we als opwarmer een aantal dagen mountainbiken met de Hollanders. De opwarming werd onvoorzien een helse inspanning, maar met enorm mooie uitzichten! Het noodweer bracht ons een nachtje in een klooster met 100 nonnetjes, waar we gastvrij ontvangen werden.
Morgen vertrekken we dan voor een 14-daagse inspanning naar de Mount Everest basecamp. Dus op het volgende berichtje zullen jullie even moeten wachten, maar we beloven dat we ons best zullen doen om kiekjes te maken waar jullie even stil van worden...

Tot snel!
B&B

In Nepal werden we vriendelijk onthaald en verzekerd dat de veiligheid hier veel beter was dan in Tibet, alhoewel dat de aankomende verkiezingen wel eens roet in het eten zouden kunnen gooien... Maar voorlopig is de situatie hier goed!

We hebben ons een weekje gevestigd in Thamel, de backpackerswijk van Kathmandu, om te bekomen van ons avontuur in Lhasa. De week werd opgefleurd door het locale nepalese feest op Goede vrijdag: Holi. Dan gooit iedereen met water, verf en bloem naar elkaar, en als toerist ben je eigenlijk vooral het mikpunt. Maar natuurlijk wapende we onszelf ook en gooide ons mee in de strijd. We voelde ons even terug in de chiro!
Ons Holi-feest kwam echter abrupt tot een einde toen het nieuws ons bereikte dat Bruno’s grootvader overleden was. Dat maakte ons even stil...

Het Hinduisme en Buddhisme in Nepal voorziet geen paashazen, dus helaas geen paaseieren voor ons dit jaar... Maar we boekten wel een grote portie adrenaline voor de komende weken. Eerst een wild water rafting en daarna een spectaculaire trektocht van 2 weken naar het basiskamp van de Mount Everest. Hierop zijn we ons nog fysiek en mentaal aan het voorbereiden...

Doei,

B&B

P.S.: Er staan nog een aantal nieuwe filmpjes bij Tibet